„Pritisci srpskog naroda da novoproglašena Srpska Republika BiH nešto uradi nakon zločina nad Srbima u Ritu i Sijekovcu, okolini Kupresa i zbog sve teže situacije u Podrinju – doprinijeli sa da Savjet za nacionalnu bezbjednost Srpske Republike BiH povuče potez.
Zločini nad Srbima koji su se nastavili u selima oko Kupresa, i poslije 3. aprila 1992, doveli su i jedinice Jugoslovenske narodne armije pred svršen čin: moraće se uključiti u oružanu odbranu Srba.“, napisao sam u jutrošnjoj objavi „Zločin nad Srbima u Donjem Malovanu“.
Napadi na srpska sela i zaseoke oko Kupresa nastavljeni su i poslije ubistava 11 srpskih civila (devet iz familije Duvnjak). Desetine civila je uhapšeno i odvedeno u logore, sve do zloglasne splitske „Lore“.
Jedinice Jugoslovenske narodne armije morale su krenuti put Kupresa.
A Podrinje?
Višegrad je mjesecima prije rata stalno bio u fokusu javnosti, a početkom aprila pogotovo. Tamošnji muslimanski ekstremisti su još od sredine 1991. godine pokazivali šta će se Srbima dešavati u ratu, ako dođe do njega. Macola u spomenik Ivi Andriću jasno je to pokazala. Nakon što su polomili spomenik, odvaljenu Andrićevu glavu sa spomenika bacili su u Drinu.
Na postrojavanju jedne muslimanske naoružane formacije, početkom aprila 1992. godine, takođe u Višegradu, njihov komandant je bio eksplicitan, rekavši: „Ko nije sposoban i spreman da kolje i ubija Srbe, neka izađe iz stroja“.
Postalo je očigledno da se i u Višegradu priprema ratni sukob.
(Doktor Dragan Đokanović, 30. 03. 2026)
