Da se vratimo na odnose Istočnog Sarajeva, Sarajeva i Dragana Đokanovića!
Jutros sam napisao: „Istočno Sarajevo je tek posebna priča u Republici Srpskoj. Njegovi prigradski političari, nedorasli ovima iz Sarajeva, i ne primjećuju da Sarajevo, vješto, uporno i vrlo precizno, od Istočnog Sarajeva pravi svoje predgrađe.“
Ja sam utemeljio prvu vlast na prostoru današnjeg Istočnog Sarajeva. Uradio sam to u Opštini Srpsko Novo Sarajevo, u zgradi Mjesne zajednice Lukavica, sredinom ljeta 1992. godine. Po tom mom konceptu stvaranja civilnih organa vlasti u opštinama cijele Republike Srpske, formirane su vlasti i u drugim tadašnjim srpskim opštinama na prostoru predratnog Sarajeva. Od tih lokalnih vlasti, naglašavam formiranih po mom konceptu stvaranja civilnih opštinskih organa vlasti u Republici Srpskoj, proglašen je, u martu 1993. godine, Grad Srpsko Sarajevo. Opštepoznata su dešavanja nakon Dejtonskog sporazuma koja su dovela do toga da je Istočno Sarajevo smanjeno na sadašnju teritoriju. Dakle, iz više razloga: istorijskog interesa srpskog naroda sa ovog prostora, svog građanskog interesa jer sam stanovnik ovog grada, pa i radi ličnog političkog interesa vrlo sam zainteresovan da Istočno Sarajevo sačuva svoju autentičnost i, ponovno da naglasim, svoj srpski karakter.
Srpski karakter Istočnog Sarajeva ne bi trebalo, ni najmanje, da smeta Sarajevu, koje je postalo grad kojim neprikosnoveno vlada bošnjačka politička elita, garnirana pojedinačnim ikebanama srpskog i hrvatskog porijekla.
Ja i Sarajevo?
Ja i oni koji mene napadaju iz Sarajeva?
Bilo neskormno ili ne, ja sam ime u Sarajevu. I kao doktor-pedijatar, i kao bivši sportista, a i kao političar koji je pionir demokratije u Bosni i Hercegovini (i to upravo iz Sarajeva). Prema time, ja ne mogu biti protiv Sarajeva! Sarajevo je moj grad! I dok ovih dana čitam razne – uglavnom neprijatne i vulgarne komentare iz Sarajeva – ne mogu a de ne pomislim: „Pa odakle dođoše svi ovi papci, majka mu stara?“
Da završim objavu!
Istočno Sarajevo i Sarajevo treba da budu dva grada, jedan do drugog, bošnjačko (makar ga Bošnjaci zvali i multietničko – ne smeta mi) i Istočno Sarajevo, srpsko (makar u njemu živjeli Hrvati sa Stupa, Ilidže, Kiseljaka, Kreševa i Bošnjaci iz nekih dijelova Sarajeva kojima odgovaraju Srbi za svakodnevna druženja, jeftiniji stanovi ili jeftinije kirije – ali ipak sve sa podnošljivim brojevima).
(Doktor Dragan Đokanović, 12. 03. 2026)
