Nakon moje prve napisane objave o genocidu nad Srbima oko Miljevine, koji se desio sredinom maja 1945. godine, a kojeg su izvršile partizanske jedinice, primijetio sam brojne negativne komentare koje su pisali Bošnjaci, u kojima su stavljali do znanja da je trebalo pobiti te Srbe, inače pripadnike Jugoslovenske Vojske u Otadžbini, koji su se vraćali u Šumadiju, nakon što je zvanično okončan Drugi svjetski rat, kapitulacijom Njemačke (9. maja 1945).
U obruču, napravljenom oko 22.000 pripadnika Jugoslovenske vojske u otadžbini koji su planirali prelazak preko rijeke Drine, (prethodnih mjeseci su bili u zapadnim dijelovima Drinske banovine i istočnim dijelovima Vrbaske banovine sa ciljem zaštite srpskog stanovništva od zloglasnih jedinica Nezavisne Države Hrvatske, koja je okupirala te jugoslovenske banovine u Drugom svjetskom ratu), između ostalih partizanskih jedinica, učestvovala je i Treća bosansko-hercegovačka divizija narodne odbrane, formirana decembra 1944. godine.
(Ta Treća bosansko-hercegovačka divizija narodne odbrane, u svom sastavu imala je tri brigade: Prvu bosansku brigadu bosansko-hercegovačke divizije narodne odbrane, formiranu 23. septembra 1944. godine, Drugu brigadu bosansko-hercegovačke divizije narodne odbrane, formiranu 20. januara 1945. godine i Treću hercegovačku brigadu bosansko-hercegovačke divizije narodne odbrane, formiranu 20. januara 1945. godine.)
Nisam u prvi mah znao zašto Bošnjaci tako komentarišu te istorijske događaje, dok nisam malo istražio sastav jedinica Treće bosansko-hercegovačke divizije, formirane u decembru 1944. godine, i poslušao svjedočenje jednog pripadnika SS handžar divizije, „Hitlerovog mitraljesca“, sam se tako nazvao, a koji je takođe postao partizan i, kao partizan, bio na spomenutom prostoru kada su ubijani pripadnici Jugoslovenske Vojske u Otadžbini, mladići koji su krenuli svojim kućama, u Šumadiju.
Ovih dana sam, na ovoj mojoj fejsbuk stranici, navodio riječi visokog funkcionera Federacije BiH Dragana Miokovića, u kojima ovaj političar, ne samo da podržava te masovne egzekucije predatih i zarobljenih Srba, već žali što ih, kako reče, „još više nije pobijeno“. I, šta se desilo? U komentarima koje su pisali Bošnjaci, uslijedila je podrška riječima Dragana Miokovića, a uvrede na moj račun – zbog toga što pišem o genocidu nad Srbima kod Miljevine, i što želim da počinioce tog genocida procesuira Sud BiH, jer ratni zločini ne zastarijevaju.
(Doktor Dragan Đokanović, 15. 01. 2026)
