Na moje pitanje: Ko je postavio unutrašnji prsten oko Sarajeva, i kada, Vještačka inteligencija odgovara:
„Zelene beretke, kao formacija Patriotske lige, uspostavile su rani odbrambeni prsten oko Sarajeva u oktobru 1991. godine, znatno prije početka otvorenih sukoba. Ovaj unutrašnji prsten sastojao se od straža i naoružanih grupa, i aktivno su sarađivale s taksi službama zbog veza.
Ključne informacije o unutrašnjem prstenu:
Organizacija: Prve jedinice ‘Zelenih beretki Bosna’ iznikle su na Bistriku, nakon sastanaka u Tabačkom mesdžidu i Carevoj džamiji.
Uloga: Čuvali su strateške tačke oko grada.
Naoružanje: Borci su se naoružavali kupovinom, sredstvima iz Kozarca i dijelom od MUP-a BiH.
Struktura: Do decembra 1990. godine, samo u Sarajevu je bilo 960 naoružanih boraca, koji su kasnije postali temelj odbrane i formiranja 1. korpusa Armije RBiH.“
A na pitanje šta se dešavalo unutar tog prstena kojeg su postavile „zelene beretke“, Veštačka inteligencije kaže:
„Tokom rata u BiH (1992–1995), u Sarajevu je postojalo preko 120–200 logora i mjesta zatočenja za Srbe, kroz koje je prošlo više hiljada civila, a mnogi su preminuli usljed torture. Logori su bili raspoređeni po cijeloj teritoriji koju je kontrolisala Armija BiH, a neki od najozloglašenijih bili su logor Silos u Tarčinu, Centralni zatvor i drugi.
Ključni logori i mjesta zatočenja:
Logor Silos (Tarčin): Jedan od najpoznatijih i najdugotrajnijih logora (1992–1996), u kojem su srpski civili bili izloženi teškom mučenju, gladi i prinudnom radu.
Centralni zatvor Sarajevo: Služio je kao jedno od glavnih mesta zatvaranja srpskih civila u gradu.
Hotel „Zagreb“: Objekat u kojem su bili zatvarani sarajevski Srbi.
Ostala mjesta: Skladišta, škole, podrumi i drugi objekti po cijelom gradu, uključujući reon Hadžića, Pazarića i drugih opština pod kontrolom muslimanskih vlasti.
Stradanje i odgovornost:
Istraživanja pominju preko 8.000 nastradalih Srba u Sarajevu, dok je kroz logore prošlo oko 25.000 ljudi, prema nekim izvorima.
Dokumentacija ukazuje na organizovane zločine nad srpskim stanovništvom, uključujući fizička zlostavljanja, ubistva pri kopanju rovova i smrt usljed gladi.“
Za zaključak: „Ako su Muslimani preživjeli jedan pakao od 1992. do kraja 1995. godine, stanovnici srpske nacionalnosti u Sarajevu su preživjeli najmanje dva.“, piše jedan novinar, Srbin, koji je kao zatočenik zloglasnog logora za Srbe na Dobrinji, pod bezobraznim nazivom „Sunce“, mnoga zla na svojoj koži osjetio.
(Doktor Dragan Đokanović, 13. 04. 2026)
